Het eerste straatje

Afgelopen maandag heb ik mijn eerste straatje gehad in het ziekenhuis in Lelystad. Ik was erg nerveus voor die tijd maar werd heel goed opgevangen in het ziekenhuis. Ik kende het ziekenhuis verder helemaal niet, maar  bij de ingang stonden vrijwilligers al klaar om je naar de goede afdeling te begeleiden.

Als eerste moest ik bloedprikken. Bij de balie kreeg ik een behoorlijke strip met stickers voor de buisjes.. Dat beloofde wat.. Ik ben namelijk niet heel makkelijk te prikken. Na een tijdje te hebben gewacht was ik aan de beurt en ja hoor het prikken ging niet helemaal zoals gepland. Eerst maar eens zoeken naar een geschikte plek om te prikken.. Ooh die is er niet. Oke, dan maar in je linker arm proberen. Na flink wat draaien en poeren kreeg hij een ader te pakken, maar na een paar buisjes liep het bloed niet meer dus moest hij een nieuwe plek vinden om te prikken. Oke, je rechter hand maar proberen. Na weer flink te draaien wat gevonden. Maar na een half buisjes stopte die ook al. Dus dan toch maar in mijn rechter pols. Auw wat deed die pijn! Behoorlijk wat draaien om wat te vinden en te laten lopen.. Maar gelukt! Een stuk of 7 a 8 buisjes gevuld met bloed voor onderzoek.

Beplakt met watjes loop ik richting cardiologie, hier moest ik een hartfilmpje laten maken. De vrouw achter de balie vertelde mij dat het wel druk was en dus even kon duren. Mooi dacht ik, kan ik eindelijk wat eten! Ik moest namelijk nuchter bloedprikken en ondertussen was het al 10:30 dus ik had honger!! Dus ik lekker een krentenbol eten tijdens het wachten. Ik werd geroepen en ging een kamertje binnen, daar moest ik mijn bovenkleding uit doen en op een bed gaan liggen. Daar werd ik helemaal beplakt met kleine zuignapjes, het leek wel een octopus! Ik moest stil blijven liggen en er werd een hart filmpje gemaakt. Dit was zo klaar en toen konden we verder.

We moesten weer terug naar de hoofdingang, hier zou een vrijwilliger ons naar de bariatrie afdeling brengen. Daar moesten we even wachten en werden we opgehaald door de verpleegkundige. Die ging mijn bloeddruk meten en mijn ingevulde vragenlijst met mij doornemen. Ook werden de opties nogmaals uitgelegd en gevraagd wat mijn voorkeur had. Ik gaf aan dat de bypass mijn voorkeur had.

Weer terug naar de wachtkamer, ditmaal om te wachten op de diëtist. Daar moest ik mij wegen en praten over mijn voeding. Waar ligt de oorzaak van mijn overgewicht en adviezen over gezond eten. Na de diëtist nog een afspraak bij de psycholoog. Hier gepraat over de oorzaak, mijn valkuilen, hoe die te voorkomen en andere zaken. Daarna kwam weer een vrijwilliger om ons naar de lounge te brengen. Hier was (door vrijwilligers) een lunch klaargemaakt voor ons en nog meer mensen die die dag kwamen voor hun straatje. Fijn om even te praten met lotgenoten en hun partners/familie/vrienden.

Na de lunch moesten wij een poosje wachten dus zijn wij het centrum van Lelystad even in geweest, even een frisse neus en andere omgeving. In die tussentijd dat wij pauze hadden gingen de mensen/artsen waar ik die ochtend mee gepraat heb overleggen over mij en de anderen. Is hij/zij een geschikte kandidaat en hoe lang en wat voor traject moet die gene volgen..

Bij de chirurg kreeg ik te horen dat ik groen licht kreeg, de betrokken partijen vonden mij een geschikte kandidaat en ik had geen extra voortraject nodig. Ik kan deze zomer al geopereerd worden als alles goed gaat! Dus binnenkort begin ik al met sporten en met de gesprekken bij een diëtist. SPANNEND! Ik hou jullie op de hoogte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s