Trots afscheid kunnen nemen van mijn flubberlicious

Het gaat allemaal nu een stuk sneller, heb nu al een aantal sportsessies erop zitten en ik heb sinds tijden dat ik sporten weer leuk vind. Sporten in een groep met gezellige dames die allemaal hetzelfde doormaken als mij scheelt erg veel. Allemaal gezellige dikke mensen, je hoeft je geen zorgen te maken of iemand oordeelt want iedereen voelt zich hetzelfde. Je kan je focussen op het sporten ipv of je sportkleding nog goed zit of hoe andere over je zouden kunnen denken.

Diëtist gaat ook goed, ik blijf op gewicht. Het liefste viel ik al meer af, maar helaas kan ik ivm een blessure niet veel bewegen/sporten. Ik doe fanatiek mee tijdens het sporten, maar kan helaas niet alles doen wat ik wil. Maar op gewicht blijven is goed..

Ook ben ik gebeld dat ik voor mijn 2e straatje mag langskomen, 28e mei is mijn 2e straatje. Dan ga ik dus in gesprek over de operatie, narcose en nog keer wegen. Erg spannend allemaal! Want kort na het 2e straatje krijg ik de datum voor de operatie!

Vandaag heb ik met een vriendin een leuke fotoshoot gedaan, een BEFORE SHOOT. Heel vaak zie je mensen die geen goede foto’s hebben van hoe ze eruit zagen voor dat ze zoveel waren afgevallen. Of mensen die alleen een foto hebben vlak voor de operatie bijvoorbeeld. Veel mensen zijn namelijk nogal onzeker en staan niet graag op de foto. En dat is zonde, want ook als je nog wel dik bent kan je erg mooi zijn! Dus wij zijn vandaag foto’s gaan maken om goede before foto’s te hebben. En toen kwam ik dus op het idee dat ik dit misschien wel vaker zou willen gaan doen..

Dus wat zouden jullie er van vinden? Als ik een fotoshoot zou doen waarbij je voor en na de operatie foto’s hebt in een leuke setting waar je met trots op kan terugkijken. Dat je ook een leuke before foto hebt om naast die fantastische after foto te plaatsen. Een fotograaf (ME!) die zelf al haar halve leven tegen de vetjes strijd en weet hoe het is om zo dik te zijn. Die weet hoe zwaar dit traject is maar ook waar je gewoon jezelf bij kan zijn en waar je lekker mee kan lachen!

Mocht je het willen, dan kan je altijd contact met mij opnemen en dan kan ik wel wat regelen!

Hieronder mijn BEFORE foto’s, mijn AFTER foto’s komen later 😉

Advertenties

Waarom kies ik voor deze grote ingreep?

Oke we zijn weer een stapje verder. Ik ben naar de diëtist geweest en daar gesproken over voeding nu, straks voor de operatie en na de operatie. Ook heb ik een belletje gehad dat ik mag beginnen met sporten. Vanaf 2 mei ga ik 2 keer in de week (maandag en woensdag) sporten in Zwolle. Dit ga ik 2 maanden doen en daarna is dan ongeveer de operatie.. Dat betekent dat ik dus ook ongeveer met 2 maanden geopereerd kan gaan worden.. Hopelijk snel het 2e straatje in Lelystad en krijg ik een datum. Kan ik er naar toe leven en kan ik er ook rekening mee houden met dingen plannen enzo.

Toch is er vaak nog onbegrip over waarom ik toch kies voor deze grote ingreep. Het is echt een levens veranderende operatie. Na de operatie is het nooit meer hetzelfde. En dat is ook de bedoeling! Veel mensen zeggen waarom probeer je niet gewoon met een dieet of met sporten? Omdat ik dat al heb geprobeerd.. Al 14 jaar ongeveer.. Afvallen gaat goed, maar daarna gaat het weer fout. Mijn lichaam wil niet meer en ik wil het ook niet meer. De eeuwige strijd met het gewicht en eten. Ik vind het wel heel eng, er zitten tenslotte ook risico’s aan verbonden. Maar ik heb het nu voor mezelf zo gezegd:

Toen ik ziek werd door galstenen en mijn galblaas moest die er ook uit, grote buik operatie en een orgaan uit je lichaam. (jaja minder belangrijk orgaan dan je maag.. I know!) Maar nu word ik ziek van mijn maag. Dus dan moet mijn maag er nu maar uit. Oke hij gaat er dus niet uit uit maar wel buiten werking voor een groot gedeelte…

Mijn redenen waarom ik wil afvallen:

  1. Is natuurlijk stuk gezonder
  2. Minder last van gewrichten
  3. Alles is letterlijk minder zwaar

Maar andere redenen die misschien voor veel mensen niet zo voor de hand liggen zijn:

  1. niet meer bang hoeven te zijn om door een stoel heen te zakken of niet in een stoel te passen
  2. gewoon een kledingwinkel inlopen en iets kopen wat je leuk vindt.. ipv naar 1 winkel kunnen en daar misschien slagen..
  3. weer eens sexy lingerie kunnen dragen ipv die grote tenten van de zeeman
  4. me sexy voelen voor mezelf maar ook voor mijn vriend
  5. weer eens comfortabel in bed kunnen liggen zonder in een kuil te liggen door mijn gewicht
  6. letterlijk mijn kont kunnen keren in onze kleine douche cabine
  7. niet meer zo erg zweten
  8. niet meer zo snel buiten adem zijn
  9. kunnen sporten of simpelweg sport kleding kopen
  10. niet meer zo’n pijn aan mijn voeten hebben, misschien zelfs ooit hakken..?
  11. niet meer van die erge eelt onder mijn voeten hebben
  12. niet altijd van die kleding hoeven te dragen die altijd wel ergens strak of oncomfortabel zit
  13. comfortabel in een vliegtuig zitten
  14. naar een pretpark durven gaan.. ik durf nu niet in een achtbaan bijvoorbeeld, gaat niet passen..
  15. niet meer na geroepen of nagekeken worden
  16. gewoon eens van eten kunnen genieten zonder je schuldig voelen of dat anderen je raar aankijken of zelfs er iets van zeggen
  17. mezelf weer eens mooi en aantrekkelijk vinden
  18. ringen die weer passen ipv knellen
  19. minder vaak hoeven te plassen (ivm weinig ruimte voor je blaas.. dus voelt hij snel vol..)
  20. niet meer dat mijn bril mijn wangen raakt als ik moet lachen
  21. al die leuke kleding aan die ik al lang in de kast heb liggen onder het motto.. ooit gaat het passen..
  22. niet meer die dikke vriendin, zus, kennis, etc zijn
  23. misschien ooit trouwen en dan in een mooie jurk passen
  24. beter voor zwangerschap in de toekomst en ook fitter zijn voor de kinderen

Al met al genoeg redenen lijkt mij… En er zijn er natuurlijk nog veel meer, maar meer als een idee..

Ik houd jullie hier op de hoogte van de volgende stappen.. Spannend!!

Het eerste straatje

Afgelopen maandag heb ik mijn eerste straatje gehad in het ziekenhuis in Lelystad. Ik was erg nerveus voor die tijd maar werd heel goed opgevangen in het ziekenhuis. Ik kende het ziekenhuis verder helemaal niet, maar  bij de ingang stonden vrijwilligers al klaar om je naar de goede afdeling te begeleiden.

Als eerste moest ik bloedprikken. Bij de balie kreeg ik een behoorlijke strip met stickers voor de buisjes.. Dat beloofde wat.. Ik ben namelijk niet heel makkelijk te prikken. Na een tijdje te hebben gewacht was ik aan de beurt en ja hoor het prikken ging niet helemaal zoals gepland. Eerst maar eens zoeken naar een geschikte plek om te prikken.. Ooh die is er niet. Oke, dan maar in je linker arm proberen. Na flink wat draaien en poeren kreeg hij een ader te pakken, maar na een paar buisjes liep het bloed niet meer dus moest hij een nieuwe plek vinden om te prikken. Oke, je rechter hand maar proberen. Na weer flink te draaien wat gevonden. Maar na een half buisjes stopte die ook al. Dus dan toch maar in mijn rechter pols. Auw wat deed die pijn! Behoorlijk wat draaien om wat te vinden en te laten lopen.. Maar gelukt! Een stuk of 7 a 8 buisjes gevuld met bloed voor onderzoek.

Beplakt met watjes loop ik richting cardiologie, hier moest ik een hartfilmpje laten maken. De vrouw achter de balie vertelde mij dat het wel druk was en dus even kon duren. Mooi dacht ik, kan ik eindelijk wat eten! Ik moest namelijk nuchter bloedprikken en ondertussen was het al 10:30 dus ik had honger!! Dus ik lekker een krentenbol eten tijdens het wachten. Ik werd geroepen en ging een kamertje binnen, daar moest ik mijn bovenkleding uit doen en op een bed gaan liggen. Daar werd ik helemaal beplakt met kleine zuignapjes, het leek wel een octopus! Ik moest stil blijven liggen en er werd een hart filmpje gemaakt. Dit was zo klaar en toen konden we verder.

We moesten weer terug naar de hoofdingang, hier zou een vrijwilliger ons naar de bariatrie afdeling brengen. Daar moesten we even wachten en werden we opgehaald door de verpleegkundige. Die ging mijn bloeddruk meten en mijn ingevulde vragenlijst met mij doornemen. Ook werden de opties nogmaals uitgelegd en gevraagd wat mijn voorkeur had. Ik gaf aan dat de bypass mijn voorkeur had.

Weer terug naar de wachtkamer, ditmaal om te wachten op de diëtist. Daar moest ik mij wegen en praten over mijn voeding. Waar ligt de oorzaak van mijn overgewicht en adviezen over gezond eten. Na de diëtist nog een afspraak bij de psycholoog. Hier gepraat over de oorzaak, mijn valkuilen, hoe die te voorkomen en andere zaken. Daarna kwam weer een vrijwilliger om ons naar de lounge te brengen. Hier was (door vrijwilligers) een lunch klaargemaakt voor ons en nog meer mensen die die dag kwamen voor hun straatje. Fijn om even te praten met lotgenoten en hun partners/familie/vrienden.

Na de lunch moesten wij een poosje wachten dus zijn wij het centrum van Lelystad even in geweest, even een frisse neus en andere omgeving. In die tussentijd dat wij pauze hadden gingen de mensen/artsen waar ik die ochtend mee gepraat heb overleggen over mij en de anderen. Is hij/zij een geschikte kandidaat en hoe lang en wat voor traject moet die gene volgen..

Bij de chirurg kreeg ik te horen dat ik groen licht kreeg, de betrokken partijen vonden mij een geschikte kandidaat en ik had geen extra voortraject nodig. Ik kan deze zomer al geopereerd worden als alles goed gaat! Dus binnenkort begin ik al met sporten en met de gesprekken bij een diëtist. SPANNEND! Ik hou jullie op de hoogte!

Het gaat beginnen!!

Gisteravond heb ik de presentatie gehad over de maagverkleining, de keuzes en over de stappen. Het was veel informatie maar wel duidelijk. We gingen met een grote groep naar een zaal waar we uitgebreid een presentatie kregen over alle stappen die we moeten doorlopen en ook over de verschillende keuzes.

De stappen die ik moet doorlopen zijn globaal:

  1. huisarts gesprek en aanvraag
  2. aanmelden via website
  3. intake via telefoon
  4. de informatiebijeenkomst
  5. 1e straatje in Lelystad
    1. bloed prikken
    2. hartfilmpje maken
    3. gesprek verpleegkundige
    4. gesprek dieetiste
    5. gesprek psyscholoog
    6. gesprek chirurg
  6. consulten bij dieetist
  7. 2 maanden lang 2x per week sporten in speciaal groepje in Zwolle
  8. 2e straatje in Lelystad
    1. Consult bij verpleegkundig specialist/ chirurg
    2. anesthesist
    3. apotheek
    4. verpleegkundige
  9. informatiebijeenkomst in Lelystad
  10. de operatie in Lelystad
  11. de nacontroles
    1. Gedurende 2 jaar door diëtist
    2. Gedurende 5 jaar door chirurg/ verpleegkundig specialist

Al met al een behoorlijk proces zoals je ziet. Er zijn wel ziekenhuizen waar dit niet zo uitgebreid is, daar wordt je na een onderzoek binnen zeer korte tijd geopereerd. Er zijn mensen die daar voor kiezen. Maar ik vind dit een fijne oplossing. Een goed voortraject om alvast te wennen aan je nieuwe leven die je straks hebt na de operatie.

Het is wel heel erg spannend, ik moet overal even goed over nadenken en kijken welke operatie ik wil.

 

Het gaat nu echt beginnen….